Jak to jest z dziedziczeniem?
Zastanawiałem się nie raz czy CHAD jest dziedziczny. Szukałem informacji na ten temat w sieci. Znalazłem m.in. taką:
Dziedziczy się skłonność do niej, nie samą chorobę, bo jest uwarunkowana konstelacją wielu różnych genów. Zagrożenie odziedziczeniem zaburzeń maleje od kilkunastu do kilku procent w miarę zmniejszania się pokrewieństwa genetycznego.[lek. med. Tomasz Jaroszewski, www.poradnikzdrowie.pl]
Na innej stronie:
Czynniki genetyczne są dość istotne w tym zaburzeniu. Około 50% chorych na ChAD ma krewnych z podobnymi zaburzeniami nastroju. Wspólne występowanie choroby u bliźniaków jednojajowych jest na poziomie 60%, u dwujajowych ok. 20%. Jeśli chorują oboje rodzice, prawdopodobieństwo wystąpienia ChAD u dziecka wynosi 75%. W badaniu dzieci adoptowanych cierpiących z powodu ChAD wykazano, że aż u 30% spośród ich rodziców biologicznych, a tylko u 13% spośród rodziców adopcyjnych występowały zaburzenia nastroju.
W rodzinach, w których występowała ChAD, istnieje również podwyższone ryzyko wystąpienia depresji. Za dziedziczenie choroby dwubiegunowej odpowiedzialnych jest najprawdopodobniej wiele genów. Naukowcy badają materiał genetyczny pochodzący od chorych i zdrowych członków rodzin i porównują różnice w markerach chromosomalnych, czyli odmianach genów o znanych pozycjach w ramach jednego chromosomu. Marker występujący częściej u chorych niż u zdrowych osób najprawdopodobniej leży blisko odmiany genu odpowiedzialnej za zwiększone ryzyko wystąpienia choroby. Postępując w ten sposób i zawężając obszar podejrzany o wystąpienie wadliwego genu, naukowcy odkryli, że w niektórych rodzinach zachorowalność na ChAD jest związana z pewnym genem mieszczącym się na chromosomie 18. Badania te mogą posłużyć do poradnictwa genetycznego dla osób z rodzinnym obciążeniem ChAD, a ponadto do wyodrębnienia różnych typów ChAD, być może reagujących na różne metody leczenia.
Mój psychiatra potwierdził tą pierwszą wypowiedź. I mam nadzieję, że miał rację. Jestem młody, planuję założenie rodziny i jak każdy, chciałbym, żeby moje dzieci były zdrowe. Pewnego razu nawet wiersz na ten temat napisałem:
że nasze przyszłe dzieci
to potencjalne kaleki?
Nie przeszkadza Ci,
że codzienne śniadanie
to chleb z pigułką na zmianę?
Nie przeszkadza Ci,
że w naszym związku
zdrowie będzie sprawą obowiązku?
Jeśli zgodzisz się teraz
to już nie będzie odwrotu.
Gdy przyjdziesz do mnie wieczorem
uzdrowisz blaskiem i oczu kolorem
zapomnę o pigułce, chorobie
by w pełni oddać się Tobie.
Skoro ja sobie daję radę z takim schorzeniem, to nawet jeśli moje dziecko się z tym będzie zmagać, to dlaczego ono ma sobie z tym nie poradzić, w szczególności jeśli będzie miało wsparcie ze strony bliskich??!!
bardzo ciekawe, dzieki